Unified Orchestration and Assurance —Cloud Native Operations Support System (OSS)

Dostawcy usług komunikacyjnych modernizują operacje, aby zarządzać rosnącą złożonością sieci i usług, jednocześnie obniżając koszty oraz zwiększając niezawodność, elastyczność usług, automatyzację i jakość obsługi klienta.

Wiele środowisk operacyjnych obejmuje rozproszone systemy zapewniania usług, ewidencji zasobów, orkiestracji i realizacji usług, aktywacji, obsługi zgłoszeń, orkiestracji domenowej oraz systemy wsparcia biznesowego (BSS). Ta fragmentacja zwiększa ilość pracy ręcznej, spowalnia świadczenie usług i rozwiązywanie incydentów oraz utrudnia spójne skalowanie automatyzacji w różnych domenach.

Modernizacja coraz częściej koncentruje się zatem na tworzeniu bardziej spójnego i zautomatyzowanego modelu operacyjnego cyklu życia usług, zamiast na oddzielnej optymalizacji izolowanych narzędzi.

Typowe sygnały ostrzegawcze obejmują duży nakład pracy ręcznej, rozproszone dane, powolne rozwiązywanie incydentów, słabą widoczność wpływu na usługi, długie cykle aktywacji oraz trudności ze skalowaniem automatyzacji.

Inne wskaźniki obejmują nadmierny szum zdarzeń w centrum operacji sieciowych (NOC), niewiarygodne dane inwentaryzacyjne, wysoki odsetek błędów w realizacji zamówień, możliwe do uniknięcia wyjazdy techników, duplikujące się narzędzia oraz integracje, których zmiana jest kosztowna lub ryzykowna.

Najważniejszym sygnałem jest zwykle powtarzające się ograniczenie operacyjne, które powoduje mierzalne koszty, opóźnienia, wpływ na niezawodność, jakość usług lub klientów.

Rozproszone środowiska OSS zmuszają zespoły operacyjne do uzgadniania danych, przepływów pracy i decyzji między systemami, które nie zostały zaprojektowane do współdziałania w celu obsługi jednego cyklu życia.

Środowiska zapewniania usług, inwentaryzacji, orkiestracji i realizacji usług, aktywacji, obsługi zgłoszeń, orkiestracji domenowej oraz BSS mogą zawierać częściowy kontekst. Może to skutkować powielaniem pracy, niestandardowymi integracjami, ręcznym przekazywaniem zadań, niespójnymi widokami operacyjnymi i mniejszą elastycznością.

W miarę jak usługi obejmują coraz więcej domen i dostawców, koszt ich koordynacji może rosnąć szybciej niż koszt dowolnego pojedynczego narzędzia.

Wysoki odsetek niepowodzeń i powolna aktywacja często wynikają z fragmentarycznych przepływów zamówień, niespójnych danych, złożonych zależności, podatnych na awarie integracji oraz ograniczonej widoczności w systemach realizacji.

Zamówienia telekomunikacyjne mogą obejmować warstwy klienta, usługową i techniczną w wielu domenach. Gdy modele usług, zasoby, orkiestracja, aktywacja i zarządzanie statusem nie są skoordynowane, rośnie liczba wyjątków i ręcznych poprawek.

Ograniczenie liczby takich przekazań jest zatem kluczowym celem biznesowym modernizacji OSS.

Skrócenie średniego czasu naprawy (MTTR) staje się trudne, gdy zespoły operacyjne nie mogą szybko powiązać zdarzeń sieciowych z przyczyną źródłową, wpływem na usługi, wpływem na klientów oraz odpowiednią ścieżką działań naprawczych.

Informacje o awariach, wydajności, topologii, zasobach i usługach mogą być rozproszone w różnych systemach. Bez skorelowanego kontekstu zespoły mogą poświęcać więcej czasu na badanie objawów i ustalanie priorytetów przed podjęciem działań naprawczych.

Szybsze wykrywanie, analiza wpływu na usługi, analiza przyczyn źródłowych, działania naprawcze i weryfikacja są zatem kluczowymi celami w zakresie niezawodności.

Duże wolumeny zdarzeń pochłaniają uwagę operatorów i utrudniają identyfikację niewielkiej liczby stanów, które faktycznie zagrażają usługom lub klientom.

Gdy alarmy są słabo skorelowane z topologią, relacjami między usługami lub prawdopodobną przyczyną źródłową, zespoły mogą wielokrotnie analizować objawy, tworzyć niepotrzebne zgłoszenia i eskalować incydenty, które mogłyby zostać automatycznie odfiltrowane lub nadane im odpowiednie priorytety.

Ograniczanie szumu zdarzeń jest zatem celem zarówno w zakresie niezawodności, jak i efektywności operacyjnej.

Automatyzacja i AI potrzebują wiarygodnego kontekstu operacyjnego, aby zrozumieć, na które zasoby, usługi, zależności i klientów może wpłynąć dana decyzja.

Jeśli inwentaryzacja lub topologia są niekompletne albo nieaktualne, analiza wpływu na usługi, orkiestracja, rekomendacje AI i działania naprawcze w pętli zamkniętej mogą być mniej niezawodne. W miarę jak operatorzy przechodzą na wyższe poziomy automatyzacji, coraz ważniejsza staje się pewność co do relacji między usługami a zasobami.

Zaufany kontekst jest więc biznesowym warunkiem wstępnym skalowania automatyzacji, a nie tylko kwestią zarządzania zasobami.

Nowe możliwości sieciowe tworzą wartość tylko wtedy, gdy dostawcy usług komunikacyjnych mogą szybko przekształcać je w powtarzalne usługi i niezawodnie obsługiwać je na dużą skalę.

5G, sieci prywatne, segmentacja sieci, przetwarzanie w chmurze, interfejsy API, łączność dla przedsiębiorstw oraz sieć jako usługa mogą wymagać skoordynowanego projektowania, orkiestracji, aktywacji, inwentaryzacji, zapewniania jakości oraz zarządzania SLA.

Długie cykle od projektu do uruchomienia lub od zamówienia do aktywacji mogą zatem ograniczać monetyzację, nawet gdy bazowe możliwości sieciowe już istnieją.

Doświadczenie klienta w coraz większym stopniu zależy od tego, jak szybko zespoły operacyjne potrafią zidentyfikować usługi, których dotyczy problem, ustalić priorytety właściwej reakcji, przywrócić działanie usługi i zweryfikować jej odzyskanie.

Zdarzenie sieciowe może mieć bardzo różny wpływ biznesowy w zależności od klientów, usług, umów SLA lub zobowiązań handlowych, których dotyczy. Działy operacyjne, które potrafią powiązać warunki techniczne z kontekstem usług i klientów, są lepiej przygotowane do priorytetyzowania według wpływu, a nie wyłącznie ważności alertu.

Może to wspierać szybsze przywracanie, mniejszą liczbę awarii widocznych dla klientów oraz większe zaufanie do umów SLA.

Modernizacja OSS powinna być powiązana z mierzalną poprawą kosztów, niezawodności, elastyczności usług, automatyzacji oraz wpływu na klientów.

Odpowiednie KPI mogą obejmować czas cyklu aktywacji, wskaźnik niezrealizowanych zamówień, poziom automatyzacji, stosunek zdarzeń do zgłoszeń, średni czas wykrycia, MTTR, zgodność z SLA, incydenty wpływające na klientów, wyjazdy techników, czas do uzyskania przychodu oraz koszt obsługi.

Dostawcy usług komunikacyjnych powinni wykorzystać swój obecny proces do utworzenia punktu odniesienia przed wyznaczeniem celów usprawnień, tak aby uzasadnienie biznesowe odzwierciedlało rzeczywiste środowisko, a nie uogólnione twierdzenia.

Nowoczesny system OSS dla telekomunikacji to operacyjne środowisko oprogramowania używane do projektowania, realizacji, aktywacji, monitorowania, zapewniania jakości oraz utrzymywania sieci i usług.

Nowoczesny OSS zazwyczaj obejmuje projektowanie usług, inwentaryzację i topologię, orkiestrację, aktywację, zapewnianie jakości, obserwowalność i automatyzację — wszystkie te elementy współdziałają, aby umożliwiać operacje w pętli zamkniętej. Te funkcje muszą działać w całych cyklach życia usług obejmujących wielu dostawców i wiele domen, a nie pozostawać odizolowane według funkcji lub domeny sieciowej.

Oracle Unified Operations to modułowe portfolio OSS firmy Oracle zaprojektowane, aby pomagać dostawcom usług komunikacyjnych przyspieszyć ich drogę ku autonomicznym operacjom. Obejmuje projektowanie usług, orkiestrację zamówień i usług, aktywację, inwentaryzację i topologię, zapewnianie usług i obserwowalność oraz wspomagane przez AI działania naprawcze.

Dostawcy usług komunikacyjnych mogą wdrażać wybrane funkcje i rozszerzać ich wykorzystanie w miarę ewolucji priorytetów operacyjnych i poziomu dojrzałości. Portfolio zaprojektowano tak, aby wspierało stopniową modernizację, zamiast wymagać jednoczesnej zmiany każdej funkcji OSS.

Unified Operations obejmuje kluczowe funkcje operacyjne potrzebne do projektowania, dostarczania, obsługi i zapewniania jakości usług telekomunikacyjnych w całym ich cyklu życia.

Portfolio obejmuje katalog i projektowanie usług, zarządzanie zamówieniami i usługami, orkiestrację, aktywację i konfigurację sieci, inwentaryzację i topologię, wykrywanie i uzgadnianie sieci, zapewnianie i obserwowalność, analizę wpływu na usługi, podejmowanie decyzji i działania naprawcze oraz weryfikację po wykonaniu działania.

Unified Operations obejmuje produkty Oracle Communications pełniące odrębne role w całym cyklu życia usługi.

Tak. Rozwiązanie Unified Operations można wdrożyć obok istniejących środowisk OSS, sieciowych, orkiestracji domen, obsługi zgłoszeń, zapewniania jakości usług, inwentaryzacji, aktywacji oraz BSS.

CSP może zmodernizować priorytetowy obszar, zachowując przydatne istniejące inwestycje, a z czasem rozszerzać zakres działań na dodatkowe obszary funkcjonalne. Docelowa architektura integracji zależy od środowiska klienta, wybranych przypadków użycia oraz systemów, które pozostają w eksploatacji.

Tak. CSP może zmodernizować pojedynczy obszar operacyjny, połączyć kilka priorytetów lub koordynować szerszą transformację cyklu życia usług.

Typowe punkty wejścia obejmują zapewnianie i obserwowalność, inwentaryzację i topologię, orkiestrację, aktywację oraz wybrane przypadki użycia autonomicznych operacji. Odpowiednia kolejność zależy od istniejącej architektury, priorytetów biznesowych, dojrzałości operacyjnej, tolerancji ryzyka i docelowego modelu operacyjnego.

Unified Operations koncentruje się na koordynacji i automatyzacji w całym cyklu życia usług, a nie na automatyzacji ograniczonej do jednego narzędzia, technologii lub domeny sieciowej.

Narzędzia punktowe mogą być skuteczne w ramach poszczególnych funkcji, ale rezultaty dla klientów często obejmują procesy zapewniania usług, inwentaryzacji, orkiestracji, aktywacji oraz BSS. Unified Operations zaprojektowano tak, aby łączyć kontekst, obserwację, podejmowanie decyzji, realizację i weryfikację ponad granicami operacyjnymi.

Unified Operations zapewnia fundamenty OSS, które mogą wspierać stopniowe przejście od automatyzacji funkcjonalnej do coraz bardziej skoordynowanych operacji w pętli zamkniętej.

Portfolio łączy zaufany kontekst operacyjny, zapewnianie jakości i obserwowalność, orkiestrację, aktywację, podejmowanie decyzji, naprawę oraz weryfikację. Dostawcy usług komunikacyjnych (CSP) mogą stopniowo stosować te funkcje do określonych usług, domen, procesów i poziomów ryzyka, zamiast traktować autonomię jako jednoetapową transformację.

Tak. Unified Operations jest rozwiązaniem przeznaczonym dla środowisk telekomunikacyjnych obejmujących wielu dostawców, różne technologie, domeny i systemy operacyjne.

Może obsługiwać środowiska stacjonarne, mobilne, transportowe, rdzeniowe, radiowej sieci dostępowej (RAN), chmurowe, sieci definiowanych programowo (SDN), brzegowe, fizyczne, wirtualne i natywne dla chmury, integrując się jednocześnie z istniejącymi systemami. Architektura ta ma również uzupełniać podejścia zgodne z TM Forum, funkcje zdefiniowane przez 3GPP, inicjatywy GSMA i CAMARA oraz modele cyklu życia w stylu MEF tam, gdzie ma to zastosowanie.

Unified Operations jest najbardziej odpowiednie dla dostawców usług komunikacyjnych (CSP) i operatorów sieci zarządzających złożonymi cyklami życia usług w wielu systemach, technologiach, domenach i u różnych dostawców.

Typowi interesariusze to CTO, CIO, COO, liderzy operacji sieciowych i usługowych, zespoły transformacji OSS, liderzy ds. realizacji usług i zapewnienia jakości, właściciele inwentaryzacji, zespoły automatyzacji, liderzy ds. obsługi klienta oraz interesariusze z obszaru finansów.

Unified Operations łączy projektowanie usług, orkiestrację, aktywację, kontekst operacyjny, zapewnianie jakości, podejmowanie decyzji, naprawę i weryfikację jako uzupełniające się funkcje cyklu życia.

Modele usług definiują intencje wielokrotnego użytku; orkiestracja koordynuje wymagane prace; aktywacja wykonuje zmiany w sieci lub IT; inwentaryzacja i topologia zapewniają kontekst zasobów usług; zapewnianie jakości usług monitoruje warunki; mechanizmy decyzyjne wybierają reakcję; a weryfikacja potwierdza wynik.

Ta ciągłość cyklu życia stanowi podstawę zarówno automatyzacji realizacji, jak i coraz bardziej autonomicznych operacji.

Automatyzacja w pętli zamkniętej łączy wykrywanie, zrozumienie, podejmowanie decyzji, realizację i weryfikację w jednym zarządzanym procesie operacyjnym.

Przydatny model operacyjny to: Wykryj → Zrozum → Zdecyduj → Działaj → Zweryfikuj. Zapewnianie jakości i obserwowalność wykrywają warunki; inwentaryzacja, topologia i relacje usług zapewniają kontekst; analityka, AI, zasady lub reguły wspierają decyzję; orkiestracja lub aktywacja wykonuje działanie; a zapewnianie jakości weryfikuje, czy kondycja usługi uległa poprawie.

Weryfikacja odróżnia pełną zamkniętą pętlę od automatyzacji, która jedynie wprowadza zmianę bez potwierdzenia wyniku.

Inwentaryzacja i topologia pomagają przepływom pracy automatyzacji zrozumieć zasoby, usługi, łączność, zależności i relacje, na które wpływa decyzja operacyjna.

Ten kontekst wspiera orkiestrację, analizę wpływu na usługi, analizę przyczyn źródłowych, podstawy cyfrowego bliźniaka, rekomendacje generowane przez AI oraz działania naprawcze w pętli zamkniętej. Utrzymywanie dokładności inwentaryzacji poprzez uzgadnianie wykrytego rzeczywistego stanu sieci z danymi inwentaryzacyjnymi może dodatkowo zwiększyć zaufanie.

Bez wystarczająco zaufanego kontekstu zautomatyzowane decyzje mogą być trudniejsze do oceny i nadzorowania.

Analiza wpływu na usługi identyfikuje, które usługi, klienci, lokalizacje lub zobowiązania biznesowe mogą zostać dotknięte przez stan sieciowy lub operacyjny.

Łączy kontekst, taki jak inwentaryzacja, topologia, usterki, wydajność, pojemność, ruch i relacje usług. Ułatwia to zespołom i zautomatyzowanym przepływom pracy ustalanie priorytetów incydentów i działań naprawczych na podstawie wpływu na usługi i działalność biznesową, a nie wyłącznie wagi problemu.

Szybsze zrozumienie wpływu może również skrócić czas badania i pomóc obniżyć MTTR w połączeniu z analizą przyczyn źródłowych oraz kontrolowanym wykonaniem.

Cyfrowy bliźniak to cyfrowa reprezentacja zasobów sieciowych i usługowych, relacji, topologii oraz stanu operacyjnego, używana do zrozumienia zależności i potencjalnego wpływu.

Analiza warunkowa może wykorzystać ten kontekst do oceny prawdopodobnego wpływu proponowanej zmiany przed jej wykonaniem, porównania opcji naprawczych oraz identyfikacji usług lub zależności, których dotyczy zmiana. Może to wspierać bardziej świadome i kontrolowane decyzje operacyjne.

Funkcje cyfrowego bliźniaka i analizy typu „what-if” należy pozycjonować zgodnie z dostępnością odpowiedniego produktu, modelu wdrożenia oraz planu rozwoju.

Sztuczna inteligencja może wspierać działalność telekomunikacyjną w ramach procesów takich jak planowanie i projektowanie, od zamówienia do aktywacji oraz od zgłoszenia problemu do jego rozwiązania. Na przykład w obszarze rozwiązywania problemów AI może zapewnić znaczącą wartość w zakresie wykrywania anomalii, analizy przyczyn źródłowych, prognozowania, priorytetyzacji, rekomendacji i przepływów pracy związanych z usuwaniem problemów, ale musi opierać się na zaufanym kontekście operacyjnym.

Istotne dane mogą obejmować informacje o błędach i wydajności, kondycji usług, zasobach, topologii, kontekście klienta i umów SLA, historii przepływów pracy, zgłoszeniach oraz wynikach działań naprawczych. Konkretne dane zależą od przypadku użycia.

AI należy wdrażać stopniowo w ramach dobrze zdefiniowanych procesów, z nadzorem, mierzalnymi wynikami i jasno określoną odpowiedzialnością operacyjną.

Agenci AI mogą interpretować kontekst operacyjny, rekomendować działania i koordynować zadania w różnych systemach zgodnie ze zdefiniowanymi zasadami i mechanizmami kontroli.

W przeciwieństwie do tradycyjnej automatyzacji, która zasadniczo realizuje wstępnie zdefiniowane przepływy pracy, agenci mogą podejmować inteligentne decyzje na podstawie modeli analitycznych i kontekstu, pomagając interpretować warunki lub koordynować kolejne kroki. Nie eliminują potrzeby kontroli wykonania, audytowalności, wymaganych zatwierdzeń, wycofania zmian ani weryfikacji po wykonaniu działania.

Funkcje agentowe należy wprowadzać stopniowo i dostosowywać do dostępności konkretnych produktów, wdrożeń i planów rozwoju.

Automatyzacja procesu od zamówienia do aktywacji łączy procesy wymagane do przejścia od zamówienia klienta lub zamówienia usługi do aktywowanej i działającej usługi.

Przepływ może obejmować projektowanie usług wielokrotnego użytku, dekompozycję zamówień, orkiestrację, przypisywanie zasobów inwentaryzacyjnych, aktywację, konfigurację, zarządzanie statusem oraz kontrole zapewniania jakości w wielu systemach i domenach.

Współdzielona intencja usługi i kontekst operacyjny ograniczają rutynowe przekazania i pozwalają skoncentrować interwencje człowieka na wyjątkach.

Automatyzacja procesu od wykrycia problemu do jego rozwiązania łączy wykrywanie i analizę problemów z diagnozą, realizacją działań naprawczych oraz weryfikacją wyniku operacyjnego.

Assurance wykrywa stan; inwentaryzacja, topologia i wpływ na usługi określają kontekst; analityka, AI, zasady lub reguły wspierają decyzję; orkiestracja lub aktywacja wykonuje reakcję; a assurance po podjęciu działania weryfikuje przywrócenie działania.

Te same podstawy cyklu życia usług używane do orkiestracji można zatem ponownie wykorzystać do remediacji.

Unified Operations i Digital Business Experience łączą realizację operacyjną z kontekstem klienta, produktu, zamówienia, monetyzacji i obsługi.

Unified Operations zapewnia funkcje OSS potrzebne do projektowania, orkiestracji, aktywacji, zapewniania jakości, naprawy i weryfikacji operacji sieciowych i usługowych. Digital Business Experience rozszerza ten kontekst operacyjny na obszary związane z klientami i biznesem, pomagając CSP powiązać warunki sieci i usług z priorytetami klientów, ekspozycją na SLA, wpływem na przychody, zobowiązaniami produktowymi i interakcjami w ramach obsługi klienta.

Zbliżenie tych środowisk do siebie może pomóc działom operacyjnym przejść od podejmowania decyzji skoncentrowanego na sieci i usługach do podejmowania decyzji skoncentrowanego na kliencie i biznesie. Na przykład decyzje dotyczące działań naprawczych lub wpływu na klientów mogą uwzględniać nie tylko poziom ważności kwestii technicznych i usługowych, ale także to, których klientów dotyczy problem, z jakich usług korzystają, zobowiązania SLA oraz szersze priorytety biznesowe.

Ta zgodność ma szczególne znaczenie w przypadku nowoczesnych usług, takich jak sieć jako usługa, monetyzacja 5G, usługi dla przedsiębiorstw objęte umowami SLA oraz scenariusze autonomicznych operacji, w których intencje biznesowe muszą przepływać przez procesy operacyjne.